Ξεκίνα με το μέσα σου | Πάστα Φλώρα

Ξεκίνα με το μέσα σου.

Θα έχεις ακούσει ότι όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος, αλλάζει. Η αλλαγή αυτή φυσικά δεν αφορά μόνο την εμφάνιση του ή κάποια επιφανειακά στοιχεία του χαρακτήρα του. Αλλάζω σημαίνει αντιλαμβάνομαι διαφορετικά τα πράγματα, τις καταστάσεις. Υιοθετώ μια άλλη οπτική, την οποία μέχρι τώρα, πιθανόν να μην είχα σκεφτεί καν. Μαθαίνω να μπαίνω στη θέση του άλλου, συναισθάνομαι, αναρωτιέμαι και ως φυσικό επακόλουθο, βελτιώνομαι.

Κατά τη διάρκεια της ζωής μας, όλοι έχουμε προσπαθήσει να κάνουμε αλλαγές (είτε με επιτυχία, είτε χωρίς). Ο λόγος; Αυτή η σκέψη, που ταλανίζει ανά διαστήματα τους περισσότερους, ότι δεν είμαστε ευχαριστημένοι με τη ζωή μας. Ότι κάτι παραπάνω μπορούμε να κάνουμε για να βελτιώσουμε την ποιότητα της.

Για να καταφέρουμε, όμως, να πραγματοποιήσουμε αυτό, που στο μυαλό μας φαντάζει ιδανικό, πρέπει να ξεκινήσουμε από τα ενδότερα. Ό,τι και αν αλλάξεις γύρω σου, πως θα καταφέρει να σε γεμίσει, αν πρώτα δεν καλύψεις τα κενά του μέσα σου;

Με τον καιρό, μαθαίνεις να αγαπάς τον εαυτό σου. Τον φροντίζεις, ξέρεις πλέον ακριβώς τις ανάγκες του. Μπορείς να τον παρηγορήσεις, σερβίροντας του τη στοργή, που του αξίζει μαζί με το αγαπημένο του ρόφημα μετά από εκείνη τη δύσκολη μέρα. Ξέρεις ακόμα και τί είναι αυτό, που σού χρειάζεται εκείνη ακριβώς τη στιγμή▪ τότε, που τα νιώθεις όλα ανούσια και άχρωμα. Μια παλιά μελωδία ενός τραγουδιού, μία βόλτα με την παρέα σου, η μοναξιά του δωματίου σου ή και η παρηγοριά του αγαπημένου σου ποτού.

Ζεις με τον εαυτό σου από πάντα και θα είναι δίπλα σου για πάντα. Αυτό δεν αρκεί για να σου υπενθυμίζει πόσα αξίζεις; Κανένας δε θα σε αγαπήσει περισσότερο από εσένα τον ίδιο. Κανένας δε θα σε μάθει καλύτερα και πιθανότατα εσύ να μην το επιτρέψεις αυτό. Μπορείς, λοιπόν, στους γύρω σου να είσαι όποιος εσύ θες, μπορείς να κρύβεσαι ή και να προσποιείσαι. Κανείς δε θα το μάθει.

Τι κάνεις, όμως, τα βράδια; Τότε που μένεις μόνο με εσένα; Τότε ξυπνούν όλα. Λάθη, παράπονα, ευχαριστώ που δεν είπες, συγγνώμες που δεν έπρεπε να πεις. Τότε κοιμάται ο εγωισμός και μόνο τότε μπορείς να δεις τι λεκιάζει τη συνείδηση σου.

Θα έπραττες έτσι ξανά; Θα επέτρεπες να σε εκμεταλλευτεί ξανά κάποιος-α που υποτίθεται σε αγαπούσε; Ή βασικά… Πιστεύεις ακόμα ότι σ’ αγάπησε; Θα έκανες παρέα ξανά με εκείνο το άτομο, που σου έλεγε θα είναι δίπλα σου πάντα και σε κάθε λάθος σου σε έσπρωχνε μακριά;

Θα άφηνες ξανά τον εαυτό σου τόσο εκτεθειμένο δίπλα σε ανθρώπους, που δε δέχτηκαν τις τσαλακιές σου, αλλά σε σιδέρωναν ξανά και ξανά μέχρι που σ’ έκαψαν; Και αν το κάνεις, είσαι σίγουρος-η ότι θα μπορείς να αγαπήσεις αυτό το «ξένο» που θα γίνεις; Κάτι που δεν είσαι εσύ;

Γιατί να αφήνεις τους γύρω σου να σε αλλάζουν και να μην στηρίξεις μέχρι τέλους εσένα; Πώς θα σε δεχτούν για αυτό που είσαι, αν εσύ ο ίδιος δεν είσαι περήφανος για τον άνθρωπο, που έχεις φτιάξει; Τα αρνητικά μας στοιχεία καμιά φορά, μπορεί να υπερισχύουν των θετικών ή απλά να είναι τόσο έντονα, που διαμορφώνουν εκείνα την προσωπικότητα μας.

Τι θα έλεγες να τα αγκαλιάσεις και αυτά σαν κομμάτια σου; Συνήθως τα πιο «άτακτα παιδιά» είναι αυτά, που λαχταρούν την περισσότερη φροντίδα, σωστά; Μάλλον ήρθε, λοιπόν, η ώρα να αντιμετωπίσεις τον εαυτό σου σαν κάτι πιο πολύτιμο από αυτό, που έχεις ήδη στο μυαλό σου. Σαν παιδί σου ακόμα. Μόνο τότε, θα καταλάβεις την ευθύνη, που έχεις απέναντι σου. Και μόνο τότε, θα δεις ακόμα και τα πιο δύσκολα κομμάτια σου να κολλάνε μεταξύ τους σχηματίζοντας το πιο όμορφο παζλ.

 

Πέννυ Λουπάκη 

See Also
View Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top