Τα γράμματα | Πάστα Φλώρα

Είχα πολύ καιρό να γράψω. Δεν ξέρω αν έχει και σημασία.

Ξέχασα πως είναι να μιλάμε με τις λέξεις, με κάθε σύμφωνο και φωνήεν να βροντάνε κατά πάνω μας ξεχασμένες αναμνήσεις και συναισθήματα.

Συνηθίσαμε το φευγιό τόσο πολύ που η ανάσα μας έχει φθείρει από τις αποστάσεις. Αποστάσεις ενόχων και φόβων. Να ‘μαι εδώ όμως να εξυμνώντας στιγμές από ενοχές και φόβους που έχουν ριζώσει τόσο βαθιά μέσα μου που αποτελούν πλέον κομμάτι μου.

Τις έχω κάνει δικές μου, τις έχω λατρέψει τόσο πολύ που δεν ξεχωρίζω πια αν μ’ έχουν φθείρει ή αγκαλιάσει. Δεν ξέρω αν έχει και σημασία πλέον, για κάθε καημό και αναβρασμό να μαραζώνεις και να ανθίζεις αγκάθια στην αναγέννηση σου. Πονάνε ξέρεις αυτά τα φωνήεντα και τα σύμφωνα. Τρυπάνε γερά μέσα σου και άντε να μπαλώσεις μετά τα κενά.

Την μέρα που θα καώ από επιλογές και δισταγμούς θα την αναγνωρίσεις. Θα την δεις να έρχεται. Η ανάσα που αναζητούσα και αναγνώριζα θα ξεχάσει να ανθίζει ζωή, θα ξεμείνει από γράμματα.

See Also
View Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top