Μια συζήτηση «σύγχυσης» και γέλιου με τον Κωνσταντίνο Κάτσο | Πάστα Φλώρα

Στην εποχή της καραντίνας, στο α΄ ξέσπασμα του κορονοϊού, λίγο δηλαδή καιρό πριν τα πρώτα γυμνά πατουσάκια αρχίσουν να κάνουν την εμφάνιση τους στις αμμουδερές παραλίες, τότε που τίποτα καλό φαινόταν να μην έρχεται, σε αντίθεση με τις μπύρες και τα πατατάκια, που προσγειώνονταν στα καρότσια των σούπερ μάρκετ ανά δεκάδες, ανακάλυψα τον Κωνσταντίνο Κάτσο και μαζί του τους «Church of Man».

Και κάπως έτσι, οι μέρες μου γέμισαν από τις μαγειρικές του Σεφ Τάκη [Μαγειρεύοντας με τον Τάκη (2020)], γνώρισα τον πρώτο Ντράκουλα με ισορροπημένη διατροφή [ΝΤΡΑΚΟΥΛΑ: Αφέντη, μας βλέπουνε! (2018)], έκανα μερικές βόλτες στο διάστημα [Το Διάστημα Ανάμεσα Μας (2019)], ενώ παράλληλα έτρωγα σοκολατάκια απολαμβάνοντας μικρές, αλλά γενναίες δόσεις από το “Τέρας”, το “Ανάμεσα Στο Διάστημα Μας” και το “Η κυρία Αρακαμπλόν”

Όταν δε είδα το σκίτσο του για το #PastaFloramag το θεώρησα ως κάποιο συμπαντικό σημάδι και τότε αποφάσισα ότι μόλις επιστρέψω από το πλατσούρισμα και καταφέρω να αφήσω πίσω μου έστω για λίγο την καλοκαιρινή ραστώνη, θα σας τον γνωρίσω.

Για περαιτέρω επομένως συστάσεις, keep reading! 

«Ο Κωνσταντίνος Κάτσος γεννήθηκε κάποια στιγμή όπως και αρκετοί άλλοι άνθρωποι. Σε μικρή ηλικία έμαθε να περπατάει, να αποφεύγει τους φασίστες και να σκαλίζει ακόντια. Σήμερα ζει στην πίσω αυλή ενός ζαχαροπλαστείου, παίζει UNO και ξιφομαχία με τους 2 γιους του, διδάσκει χαμηλή ραπτική και κατάβαση σκάλας σε σχολείο και μελανώνει τα σκίτσα του με καλαμάρια που ξέρουν να παίζουν μπάντζο. Σε ένα παράλληλο σύμπαν, είναι μπαμπάς, θεολόγος, σκιτσογράφος, μουσικός, Δίδυμος στο ζώδιο και ηδονοθήρας (μια λέξη που έμαθε πριν 2 εβδομάδες και έκτοτε τη χρησιμοποιεί συνέχεια). Επειδή, όμως, είμαστε σοβαροί άνθρωποι και δεν πιστεύουμε στα παράλληλα σύμπαντα, δεν ισχύει τίποτα από τα παραπάνω.» (ένα διαφορετικό CV δια χειρός του ιδίου)


Πως συναντήθηκαν σε έναν άνθρωπο τρία διαφορετικά φαινομενικά μονοπάτια;

Η αλήθεια είναι ότι δεν τα βλέπω καν σαν τρία διαφορετικά μονοπάτια. Είναι απλά 3 πτυχές, 3 τρόποι να εκφραστώ που αλληλοσυμπληρώνονται. Ο καθηγητής μέσα μου παίρνει τόνους ενέργειας από τους μαθητές του, την δίνει πάσα στον κομιξά που σκαρφίζεται ιστορίες ο οποίος τελικά την πλασάρει στον επερχόμενο ροκενρολά μέσα μου που με μια καταπληκτική κεφαλιά ψαράκι σκίζει τα δίχτυα της ηρεμίας μου και προκαλεί δημιουργικό πανικό.

Τι θα συνέβαινε αν κάποια αναπάντεχη κατάσταση σας ανάγκαζε να “χάσετε” μια από τις 3 ιδιότητες σας;

Αν μια αναπάντεχη κατάσταση με ανάγκαζε να “χάσω” μια από τις 3 ιδιότητες μου, τότε θα φρόντιζα να αλλάξω την κατάσταση. Δεν νομίζω ότι είμαι διατεθειμένος να χάσω κάτι από αυτά που με συνθέτουν σαν άνθρωπο. Είμαι ήδη αρκετά ανισόρροπος και έστω και μια μικρή αλλαγή θα προκαλούσε κατάρρευση. Είμαι και 1,93, ποιός θα με σηκώσει;

Αν υποθέσουμε ότι το επόμενο κομικς σας είχε αυτοβιογραφικές πινελιές, ποιες στιγμές/σημεία/χαρακτηριστικά σας θα συμπεριλαμβάνατε οπωσδήποτε;

Ευτυχώς ή δυστυχώς, όλα μου τα κόμικ έχουν αυτοβιογραφικές πινελιές. Το βρίσκω αναπόφευκτο και πολύ υγιές το να σε εμπνέουν και να σε επηρεάζουν τα καθημερινά ή τα μεγάλα βιώματα σου. Αυτά που σίγουρα χρησιμοποιώ για να ντύσω τους χαρακτήρες μου ή τις καταστάσεις του είναι η αμηχανία, ο έρωτας και όλες οι συνέπειες και πιθανές εξελίξεις του και η προσπάθεια μου να αντιμετωπίζω κάθε κατραπακιά με αγχώδη ηρεμία ή χιούμορ.

Ήρθε η στιγμή να φτιάξετε τη δική σας ταινία. Θέλω να σκεφτείτε και να μου πείτε: τίτλο, soundtrack, πρώτη και τελευταία σκηνή, πρωταγωνιστές

Αν έπρεπε να απαντήσω σοβαρά, θα έλεγα ότι θα ήθελα πολύ να κάνω ταινία το θρίλερ κόμικ που ετοιμάζω εδώ και λίγο καιρό, το “ΤΕΡΑΣ”. Το soundtrack του θα είχε σίγουρα επιρροές από Χανς Ζίμερ, με βόμβους, υποτονικές και υπόκωφες μελωδίες, ξεκουρδίσματα. Η ταινία θα άνοιγε όπως ακριβώς ξεκινά και το κόμικ, παρουσιάζοντας τη μοναξιά της πόλης με έναν μελαγχολικό τόνο. Η τελευταία σκηνή δεν λέω ποια είναι για να μην κάνω spoil το κόμικ. Πρωταγωνιστής θα ήταν ο Μάθιου ΜακΚόναχι γιατί το παλικάρι με παρακαλάει εδώ και καιρό και δε θέλω να χαλάω καρδιές. Σε μια άλλη περίπτωση θα ήθελα να σκηνοθετήσω μια υπερπαράλογη κουλτουρέ ρομαντική ταινία με έναν αστροναύτη που ερωτεύεται ένα καβούρι στη Σέριφο. Δεν θα είχε τίτλο, απλά θα ήταν στα γαλλικά, τα οποία και δεν μιλάω ώστε να μην καταλαβαίνω ούτε κι εγώ τί γίνεται.

Τελικά που κρύβεται η έμπνευση;

Έλα ντε;! Μάλλον κρύβεται στα καθημερινά πράγματα. Στο παγωτό που στάζει στο κεφάλι του γείτονα, στην υποχρεωτικά όμορφη αυγουστιάτικη πανσέληνο, στον τρόπο που κοιμάσαι με τον άνθρωπο σου, στο πώς βάφει τα νύχια των ποδιών της μπροστά σου, στις ατάκες των παιδιών σου, σε μια κοινωνική επανάσταση. Σε όσα χτίζουν τη μέρα σου. Το βασικό είναι να βαριέσαι. Η γιαγιά της φαντασίας είναι η βαρεμάρα.

Τι θα μας συμβούλευε ο Σεφ Τάκης;

1) Να μην είστε τοξικοί άνθρωποι

2) Να διώξετε τους τοξικούς ανθρώπους από τη ζωή σας εκτός κι αν είστε εσείς τοξικοί, οπότε να φύγετε εσείς από εσάς

3) Να βουτυρώνετε τα μακαρόνια αφού τα σουρώσετε

4) Να μην δέχεστε συμβουλές από αγνώστους, ειδικά από πληγωμένους σεφ

Συμμετοχή στο μεγαλύτερο φεστιβάλ κόμικ ή σε κάποιο γνωστό rock festival; Mια γεμάτη τάξη ατίθασων νέων, μια γεμάτη αρένα παθιασμένων μουσικόφιλων ή ένας γεμάτος πάγκος αμετανόητων comic fans; 

Πω, πω, τι δύσκολη ερώτηση. Το κάθε ένα έχει τη γλύκα και την ομορφιά του. Οπότε θα προτιμούσα ένα φεστιβάλ comics γεμάτο από τους μαθητές μου στο οποίο θα έπαιζα και live με την μπάντα μου, τους Church Of Man.

Μαίρη Μαθιουδάκη


Βρες τον Κωνσταντίνο Κάτσο εδώ:

https://www.facebook.com/konstantinos.katsos.5

https://www.instagram.com/konstantinoskatsos/

See Also
© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top