Σεπτέμβριος: H πρωτοχρονιά του καλοκαιριού | Πάστα Φλώρα

Σεπτέμβριος. Μήνας συνώνυμος της λέξης «Πρωτοχρονιά» για πολλούς από εμάς. 

Μπορεί έτος να μην αλλάζουμε, όμως η αρχή της σχολικής χρονιάς για τα πιτσιρίκια, η έναρξη του ακαδημαϊκού έτους για τους φοιτητές καθώς και η επιστροφή στις επαγγελματικές υποχρεώσεις σηματοδοτούν μια νέα αρχή ή μια συνέχεια μετά από ένα ευχάριστο διάλειμμα.

Όσο και να τον γκρινιάζουμε σαν μήνα, έχει την γλύκα του. Σε μια άλλη χώρα δίνει το έναυσμα για την έναρξη του φθινοπώρου. Σε εμάς, πάλι, το καλοκαίρι καλά κρατεί. Παίρνουμε μια παράταση να το ζήσουμε ένα «τσικ» παραπάνω ακόμη κι αν αυτό σημαίνει κοντινές εξορμήσεις από Παρασκευή βράδυ μέχρι Κυριακή μεσημέρι ή μερικά ακόμη θερινά σινεμά. Απλά και ταπεινά.

Η καλοκαιρινή ή φθινοπωρινή – αν είσαι τόσο τολμηρός στο να την αποκαλέσεις έτσι- Πρωτοχρονιά έκανε ήδη τα πρώτα της βήματα και μας δίνει μια δεύτερη ευκαιρία στον τομέα των αλλαγών, στο ξεκίνημα όσων θέλαμε να κάνουμε μα δεν τολμήσαμε την 1η του Γενάρη.

Μας δίνει και την ευκαιρία να χωρέσουμε λίγο ακόμα καλοκαίρι στις ζωές μας και αν είμαστε τυχεροί, να μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε πως μπορούμε να το εντάξουμε στην καθημερινότητα μας κάθε μέρα, κάθε εποχή του χρόνου.

Μπορεί σιγά, σιγά το μαύρισμα του ήλιου, τα μαγιό και οι βουτιές να δώσουν την θέση του σε πλεκτά πουλόβερ και ζεστές σοκολάτες αυτό όμως δεν εμποδίζει κανέναν από το να θυμάται την ξεγνοιασιά και την θετική εικόνα που φέρνει στο μυαλό και μόνο το άκουσμα της λέξης «καλοκαίρι».

Δεν χρειάζεται να φέρεις την παραλία στο μπαλκόνι σου, μπορείς απλά κάθε πρωί που ξυπνάς να σκέφτεσαι όσα έχεις. Να σου υπενθυμίζεις πως ο ήλιος υπάρχει πάντα ακόμη κι αν κάποιες μέρες τον καλύπτουν τα σύννεφα. Με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, υπάρχει.

Είναι θλιβερό αν αντιληφθούμε πως σχεδόν πάντα περιμένουμε για κάτι. Ένα «κάτι» απροσδιόριστο ή σαφώς προσδιορισμένο. Ένα καλοκαίρι, μια Κυριακή, ένα ρεπό, μια εκδρομή. 

Όμορφα όλα αυτά και δικαίως τα περιμένουμε. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως αξίζει να διαγράφουμε τις στιγμές που έχουμε την τύχη να ζούμε. Ακόμα κι αν αυτές οι στιγμές είναι ένα οκτάωρο στην δουλειά. Είναι μια δουλειά που την επέλεξες ή που αν δεν την επέλεξες μπορείς να την κάνεις δική σου. Βήμα- βήμα, φορά με τη φορά κάθε μέρα να την κερδίζεις αντί να την αφήνεις να σε νικά.

Να μετατρέπεις την υποχρέωση σε επιλογή και την άρνηση σε ευγνωμοσύνη. Να μετατρέπεις την ρουτίνα και την συνήθεια σε ήλιο και παγωτό φράουλα.

Έτσι δεν θα σου λείψει στιγμή το καλοκαίρι.

Ζαχαρούλα Κατσικαντάμη

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top