Επάγγελμα νοσοκόμα – Δήμητρα Κόμτσια

Επάγγελμα νοσοκόμα

Πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ελκυστής η συλλογή διηγημάτων με τίτλο «Επάγγελμα νοσοκόμα». Πρόκειται για το πρώτο λογοτεχνικό πόνημα της Δήμητρας Κόμτσια, στο οποίο μας μεταφέρει στιγμιότυπα από την καριέρα της ως νοσηλεύτρια.

Το «Επάγγελμα νοσοκόμα» αποτελεί ένα ολιγοσέλιδο και συνάμα πολύ δυνατό βιβλίο. Βασική πηγή αυτής της δύναμης είναι το γεγονός ότι πρόκειται για αληθινές ιστορίες. Η συγγραφέας μάς παραθέτει μερικά στιγμιότυπα από ανθρώπους που συνάντησε στις κλινικές, όπως τους έζησε. Τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στα διηγήματά της ενσαρκώνουν, κυρίως, ασθενείς της τρίτης ηλικίας. Έχοντας παραποιήσει ως έναν βαθμό τα στοιχεία τους- για να διατηρηθεί η ανωνυμία τους- μας αφηγείται την ιστορία τους κατά την παραμονή τους στην κλινική.

Κάθε διήγημα ξεχωριστά αλλά ολόκληρο το βιβλίο συνολικά μας αγγίζει βαθιά συναισθηματικά. Δεν μας παραθέτει μια ωραιοποιημένη εικόνα της κατάστασης στις κλινικές. Αντιθέτως, μέσα από τα έμπειρα μάτια της, αντιλαμβανόμαστε πόσο καίριας σημασίας είναι να υπάρχει (τουλάχιστον) επαρκές προσωπικό στις εγκαταστάσεις.

Να μην αναλαμβάνουν μόνο 1-2 νοσηλευτές ολόκληρη πτέρυγα κατά τη νυχτερινή βάρδια. Να μην επωμίζονται πλήθος άλλων, άσχετων, καθηκόντων, αφαιρώντας τον χρόνο που θα προσέφεραν στην ποιοτικότερη περίθαλψη των ασθενών.

Γιατί αν μου έγινε ένα πράγμα σαφές, αυτό ήταν ότι η περίθαλψη δεν περιορίζεται μόνο στη χορήγηση φαρμάκων και τροφής. Στις σκηνές που εξελίσσονται πρωταγωνιστούν, κυρίως, άτομα που εισήχθησαν με την αιτιολογία «αδυναμία φύλαξης». Ωστόσο, ένας πολύ σημαντικός και ευεργετικός παράγοντας για τους ασθενείς είναι η διατήρηση μιας- όσο το δυνατόν- καλύτερης διάθεσης.

Και αυτό επιτυγχάνεται μέσα από την ουσιαστική επικοινωνία με αγαπημένα τους πρόσωπα. Και όταν για τον οποιοδήποτε λόγο δεν είναι αυτό εφικτό, τότε στρέφονται στις νοσηλεύτριες. Να πουν δυο κουβέντες, να διεκδικήσουν ένα μικρό μερίδιο της προσοχής ενός άλλου ανθρώπου. Να μην κοιτούν όλη μέρα μονάχα το ταβάνι ή την τηλεόραση, περιμένοντας τον βραδινό ύπνο ξανά και ξανά.

Έτσι, αντιλαμβανόμαστε ότι αυτός είναι ένας από τους (πολλού) λόγους για τους οποίους οι εγκαταστάσεις δεν πρέπει να είναι υποστελεχωμένες. Χρειάζεται, ειδικά σε αυτές τις δομές, να διατηρείται μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση και όχι να θυσιάζονται τα πάντα στον βωμό του χρήματος.

Ταυτόχρονα, η «γνωριμία» μας με κάθε ασθενή μας μεταφέρει τα δικά της μαθήματα. Άλλα διηγήματα μας δείχνουν πόσο σημαντική είναι η ουσιαστική επικοινωνία και καλή φροντίδα των ασθενών. Άλλα ανοίγουν την πόρτα των «ξεχασμένων» ανθρώπων μέσα στους θαλάμους της κλινικής. Άλλα ρίχνουν φως στο πόσο βασανιστικά μπορεί να βιώνει ένας άνθρωπος την παραμονή του εκεί, σωματικά ή/ και ψυχικά. Άλλα, όσο σκληρά και αν είναι, μας δείχνουν μια πιο ευχάριστη, πιο ρόδινη πλευρά των πραγμάτων. Όλα, λίγο ή πολύ, πραγματεύονται τον κύκλο της ζωής και του θανάτου αλλά και το πόσο σημαντικό είναι να προσπαθείς να παραμένεις άνθρωπος.

Εν κατακλείδι, το «Επάγγελμα νοσοκόμα» αποτελεί ένα πολύ ενδιαφέρον ανάγνωσμα αληθινών διηγημάτων. Σκληρό και κάπως τραχύ μερικές φορές, όπως είναι και η ίδια η ζωή, δεν μας εξωραΐζει την εικόνα που μας προβάλλει. Μας δείχνει σε αληθινό χρόνο και χώρο τι συμβαίνει σε μια κλινική για ασθενείς της 3ης ηλικίας. Μας παροτρύνει ενεργά- όχι με τρόπο αυστηρά διδακτικό- να επανεξετάσουμε ό,τι έχουμε. Οτιδήποτε μπορεί να θεωρούμε τώρα δεδομένο και να το αγνοούμε, είτε αυτό αφορά εμάς ατομικά είτε τις διαπροσωπικές σχέσεις μας.

Μια υπέροχη συλλογή διηγημάτων που διαβάζεται απνευστί και αξίζει μια θέση στη βιβλιοθήκη μας.

Γεωργία- Σαβίνα Αποστολοπούλου

Εικόνα: tea.sun.and.books [bookstagram της αρθρογράφου]

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελκυστής.

https://elkistis.gr/

© 2019 PASTAFLORAMAG.GR. ALL RIGHTS RESERVED | WEB DESIGNSELIDAMOU.GR
Scroll To Top