Now Reading
Ο Τόπος – Annie Ernaux

Ο Τόπος – Annie Ernaux

Ο Τόπος

Την ημέρα των γενεθλίων της συγγραφέως είχα την χαρά να ολοκληρώσω το πρώτο βιβλίο που μεταφράστηκε και εκδόθηκε στην Ελλάδα, Ο Τόπος. Το τελευταίο για εμένα, καθώς τα υπόλοιπα τα έχω ολοκληρώσει και έχω ήδη μιλήσει γι’ αυτά.

Η συγγραφέας, συνεπής πάντα ως προς το ύφος και το είδος, αυτοβιογραφικό, συνθέτει ένα ακόμη παζλ, αυτή τη φορά αφηγείται την ιστορία του πατέρα της και μέσα από αυτήν επιστρέφει στον δικό της Τόπο, στην δική της «πατρίδα».

Χρησιμοποιώντας πάντα, το μοτίβο που την αντιπροσωπεύει στα δικά μου μάτια και όχι μόνο, αυτό του flash back αυτή τη φορά περιγράφει τον άνθρωπο που υπήρξε εκείνος, μέσα από τους ρόλους που επέλεξε να έχει σε ολόκληρη την πορεία της ζωής του. Καταγράφοντας τις καθημερινές του στιγμές -με εκείνη την απλότητα, που με κερδίζει κάθε φορά- διηγείται τα βιώματά του και την πορεία του προς την ενηλικίωση και την πατρότητα• εκείνον στον πόλεμο και στην φτώχεια, εκείνον να παλεύει να αναδυθεί και να ξεφύγει από το κοινωνικό πλαίσιο της εποχής. Μας τον συστήνει ως παιδί, ως άντρα, ως στρατιώτη, ως εργάτη, ως σύζυγο, ως μικρό επιχειρηματία, ως πατέρα και ως παππού με τα σωστά και τα λάθη του, με όλα εκείνα που τον διαμόρφωσαν και που τον χαρακτήριζαν. 

Μαζί μας σε αυτή την αναδρομή ταξιδεύει και η ίδια.. με αυτό τον τρόπο μαθαίνει από την αρχή τον πατέρα που ποτέ δεν αισθάνθηκε πραγματικά κοντά της, αλλά που παρόλα αυτά φαίνεται να έχει αποδεχτεί. Αναγνωρίζει την αγάπη του και την προσφορά του, και αποτίνει φόρο τιμής, εκτιμώντας όλα όσα εκείνη κατάφερε να γίνει. Φυσικά, επισημαίνει με τον τρόπο της πως η δική της εξέλιξη υπήρξε χαρά για τον ίδιο, η αυτοπραγμάτωση που επεδίωκε μέσα από τη δική της ανέλιξη, που ωστόσο αποτέλεσε ταυτόχρονα και αιτία για τη δημιουργία ενός μεγάλου χάσματος ανάμεσά τους.

Το κείμενο, ως συνήθως, δεν είναι ιδιαίτερα φορτισμένο, ίσως γιατί δεν είχε ποτέ μια τόσο δυνατή σύνδεση με εκείνον, ή ίσως γιατί μέχρι εκεί καταφέρνει να μας επιτρέψει να “δούμε”.

Αυτή η γυναίκα γράφει μοναδικά, μέσα από μικρές λεπτομέρειες, επιτρέπει σε εμάς να γνωρίσουμε την ίδια, το περιβάλλον από το οποίο προέρχεται, τη Γαλλία πριν και μετά τον πόλεμο. Ταυτόχρονα, αφήνει το δικό της σχόλιο για την μετατροπή ανθρώπων σε γρανάζια του συστήματος, την υποχρεωτική εφορεία που τους μάθαιναν να αισθάνονται παρόλες τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν εξαιτίας του συστήματος. Επιπλέον, θίγει το ζήτημα των ενδοοικογενειακών εντάσεων αλλά και τον αόρατο σύζυγο που η ίδια (δεν) είχε στη ζωή της.

Αυτή είναι η Ερνό. Το ατομικό το μετουσιώνει σε συλλογικό, χωρίς συναισθηματικούς εκβιασμούς, χωρίς καμιά απολύτως επιτήδευση.

Έλλη Μουτσιοπούλου

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο

Scroll To Top