Ένα Online Portal γεμάτο βιβλιοκριτικές, κριτικές θεατρικών παραστάσεων, άρθρα γνώμης, ποίηση, κριτικές ταινιών.
Είναι τα πάντα και τίποτα. Το πένθος είναι ένα δεύτερο δέρμα. Κάποιες φορές σε τραβάει. Κάποιες φορές το ενυδατώνεις. Άλλες πάλι, είναι εκεί απλά. Υπάρχει. Ο χρόνος είναι σχετικός. Ο ήχος ενός ασθενοφόρου. Ένας άνθρωπος με παρόμοιο κούρεμα. Μια σκέψη-αστραπή. Άκυρες συνιστώσες που συνθέτουν την πραγματικότητα του πένθους. Ένας χρόνος. Δύο χρόνια. Τρία χρόνια. Βάζουμε…
Με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, φιλοξενούμε ποιήματα από αγαπημένες φίλες. Ευχαριστούμε τη Χριστίνα Κασσεσιάν για την πρωτοβουλία και τη συλλογή των ποιημάτων. Ars po-έτεκον – Χριστίνα Κασσεσιάν Στη γη του Ονασαγόρα, του βασιλιά των Λεδρών, που ο Ασσύριος Εσαρχαδδών μνημόνευσε στο πρίσμα του παροπλισμένη πλήρωσα φόρο υποτελείας Το στόμα σίγασε…
Πένθος μου οικείο, Έρχεσαι μαζί Στο χάος μου Ψήγματα, μιας περασμένη στιγμής σκορπάς άθελά σου Σκοντάφτω επάνω σου Ακόμα και τις πιο φωτεινές μου μέρες Ξέρω θα είσαι εδώ Όσο Εκείνη θυμάμαι Είναι το τίμημα της ανάμνησης η θλίψη; Είναι η θλίψη το τίμημα της ανάμνησης, ρωτάς Στις τσέπες σου με κουβαλάς Εδώ είμαι,…
Το μοντέλο είναι το άλφα και το ωμέγα και μπορεί αυτός να είναι ο πραγματικος τίτλος του κειμένου. Δεν θέλω να μειώσω την προσπάθεια του φωτογράφου, αλλά έχουμε εκθειάσει πολύ τους ίδιους χωρίς να δίνουμε την πρέπουσα αξία στο άλλο μισό της διαδικασίας, δηλαδή στο πρόσωπο που απεικονίζεται. Φυσικά, πολλά είναι τα μοντέλα που χαρακτηρίζουν…
Η απώλεια είναι μια κατάσταση την οποία αντιλαμβάνεσαι τόσο έντονα και παράλληλα δεν την συνειδητοποιείς καθόλου. Είναι μια ζώνη του λυκόφωτος. Υπάρχεις μέσα της, ενώ την ίδια στιγμή αιωρήσε έξω από αυτή. Ψήγματα Απώλειας. Έρχεται σε ανύποπτες στιγμές. Σκέφτεσαι, δεν μπορεί να μην υπάρχει πια. Δεν μπορεί να έχει πεθάνει. Και παράλληλα, βιώνεις την απουσία…
Είμαστε κομμάτι της φύσης. Χρειαζόμαστε χρόνο και χώρο για να αναπτυχθούμε, πράγματα τα οποία δεν είναι ούτε δεδομένα, ούτε έρχονται κατά παραγγελία. Ταυτόχρονα, πρέπει να αντιληφθούμε πως δεν υπάρχουν προθεσμίες για την δημιουργικότητα μας. Η έκφραση μέσω της τέχνης αποτελεί απλώς την απάντηση ή καλύτερα την υγιή αντίδραση σε καιρούς που προκαλούν ασφυξία. Και έχουμε…
Η Χώρα του Ποτέ – Ποτέ* (Для народу України) ** Η Χώρα του Ποτέ-Ποτέ ποτέ δεν άνοιξε τις πόρτες Πάντα παράθυρα άνοιγε για εκείνους που πιστεύουν Ανάμεσα στις γρίλιες τους παιδιά χαμένα και βρέφη ορφανά, σώματα ισχνά, πνεύματα δίχως ύλη Αποζητούν τη θαλπωρή, μια αγκαλιά και λίγη θέρμη τις ψυχές τους να ζεσταίνει…
Το σώμα της δεν βρέθηκε. Κάποιες αναμνήσεις (της) εντοπίστηκαν σκόρπιες στους δρόμους. Έφεραν κηλίδες αίματος και θραύσματα εικόνων από τις έσχατες στιγμές που κανείς, καμία, κανένα πλάσμα δεν τολμούσε να αγγίξει. Η βέβηλη νεκρώσιμη ακολουθία έμοιαζε με εμβατήριο λίγο πριν την μεγάλη επανάσταση. Έκαψε τη μαντήλα της, μανιασμένη κατέβηκε στην πορεία, έκοψε…
Ήθελα καιρό τώρα να δημιουργήσω ένα αφιέρωμα με δείγματα γραφής από διάφορους αγαπημένους και αγαπημένες συγγραφείς των οποίων τα έργα διαβάζω, διάβασα μέσα στην προηγούμενη χρονιά ή και λίγο πιο πριν. Μπουκιές γραφής με διαφορετικές γεύσεις για να δοκιμάσετε και που σίγουρα θα σας εξάψουν το ενδιαφέρον. ~Γεωργία Τσουκαλοχωρίτη Ο Ταύρος σε άσκηση Ο μαύρος…
Δεν θυμάμαι μια εποχή να μην σου μοιάζει Όλος ο κόσμος άλλαξε για να θυμίζει εσένα Γνώρισα ανθρώπους που δεν σου έμοιαζαν -Μη νομίζεις πως δεν έχω κάνει λάθη- Ούτε για ανάμνηση δεν κάνουν Εσύ πάντα μια θύμηση είσαι Στιγμή δεν ξέρω αν θα γίνεις ποτέ Κι ούτε εύχομαι πια Σβήνω κεριά χωρίς να περνάει…
