Vanya | Είδαμε & Σχολιάζουμε

Vanya

Τι συμβαίνει όταν ένα άτομο έρχεται αντιμέτωπο με τη ζωή του, όχι μόνο μέσα από τα δικά του μάτια, αλλά και μέσα από τα μάτια των άλλων; Όταν ο καθρέφτης δεν επιστρέφει απλώς μια αντανάκλαση, αλλά ένα βλέμμα κριτικό, απαιτητικό, ενοχλητικά ειλικρινές; Και τι συμβαίνει όταν αυτό το άτομο βρίσκεται επί σκηνής, εκτεθειμένο, ενώ ο θεατής παρακολουθεί ένα γαϊτανάκι στιγμών που μπλέκονται, χάνονται, ξαναβρίσκονται; Όταν παρακολουθεί τον Vanya;

Ο Γιώργος Καραμίχος, επί 90 λεπτά, δεν ερμηνεύει απλώς έναν ρόλο· γίνεται ολόκληρο το σύμπαν του έργου. Με σώμα και φωνή που εναλλάσσονται σαν εκκρεμές, τεντώνεται, συστέλλεται, περιστρέφεται γύρω από οκτώ διαφορετικούς ρόλους, όλοι εγκλωβισμένοι στο ίδιο αδιέξοδο. Ο τρόπος που τους ενώνει δεν είναι αφηγηματικός, είναι συναισθηματικός. Μια λεπτή, ασφυκτική γραμμή ενώνει τις φωνές, τα πρόσωπα, τα βλέμματα.

Τα 90 λεπτά είναι αρκετά για να νιώσει ο θεατής ότι πνίγεται.

Να παρασυρθεί στη μιζέρια μιας ζωής που δεν βρίσκει νόημα. Σε εκείνη τη σκοτεινή γωνία της ύπαρξης όπου η ελπίδα σβήνει και μένει μόνο η αδράνεια. Μαζί με τον Vanya και τους υπόλοιπους ήρωες, ο θεατής βιώνει την πίκρα της ματαιότητας.  Όταν αφιερώνουμε όλο μας το είναι στην ευτυχία κάποιου άλλου και ξεχνάμε να αναπνεύσουμε για τον εαυτό μας.

Ο σκηνοθέτης, Αλέξανδρος Ραπτοτάσιος, τοποθετεί όλη αυτή τη δραματουργική ένταση μέσα σε ένα σκηνικό σούπερ μάρκετ, δια χειρός Marco Turcich (σκηνικά-φώτα). Μια επιλογή που στην αρχή ξαφνιάζει, αλλά τελικά λειτουργεί υποδόρια. Ένας χώρος καθημερινός, ουδέτερος και όμως, ασφυκτικός. Οι στοίβες των προϊόντων, τα άδεια ράφια, τα φθορίζοντα φώτα μετατρέπονται σε σύμβολα μιας ζωής τυποποιημένης, καταναλωτικής, χωρίς ουσία. Μιας ύπαρξης που ανακυκλώνεται, όπως τα προϊόντα στις προσφορές: φθηνά, επαναλαμβανόμενα, χωρίς ψυχή.

Η σκηνοθεσία παραμένει λιτή, χωρίς φλυαρίες. Αφήνει χώρο στη σωματικότητα και τη φωνή του Καραμίχου να αφηγηθούν ό,τι οι λέξεις αδυνατούν να πουν. Το σώμα γίνεται το ίδιο ο καθρέφτης της φθοράς. Λύγισμα, κόπωση, μικρές εκρήξεις ενέργειας που γρήγορα σβήνουν. Δεν είναι απλώς μια διασκευή του Τσέχωφ. Είναι μια ανάγνωση πάνω στο αδιέξοδο της σύγχρονης ύπαρξης. Μια κραυγή σιωπηλή για όλους εκείνους που συνεχίζουν να ζουν από συνήθεια, εγκλωβισμένοι στα ράφια μιας ζωής που δεν τους χωράει πια.

Παπαϊωάννου Συλβάνα

https://www.ticketservices.gr/event/simon-stevens-vanya-2/?lang=el