Νικολέττα Φιλιππάκη | Ακούσαμε & Σχολιάζουμε

Live στη μουσική σκηνή «Ράδιο» στον Κεραμεικό, η Νικολέττα Φιλιππάκη παρουσίασε ένα πρόγραμμα που ξεχώρισε για τη φυσικότητα και την άνεση με την οποία κινήθηκε στη σκηνή. Από τα πρώτα κιόλας λεπτά έγινε αντιληπτό ότι δεν επρόκειτο για μια συμβατική εμφάνιση. Αλλά για μια παράσταση που στηρίχθηκε στην άμεση επαφή με το κοινό και στην καθαρή, ανεπιτήδευτη παρουσία της ερμηνεύτριας. Ο Χρήστος Κουμούσης στο πιάνο, ο Τάσος Ζαφειρίου στην κιθάρα και το μπουζούκι και η Εύη Κανέλλου στα κρουστά δημιούργησαν έναν ζεστό, γεμάτο αλλά καθόλου φορτωμένο ήχο. Η συνοδεία τους ήταν προσεγμένη και ισορροπημένη, ώστε να υποστηρίζει χωρίς να καλύπτει την ερμηνεία.

Το πρόγραμμα της Φιλιππάκη περιελάμβανε τραγούδια από ένα ευρύ φάσμα δημιουργών, αποφεύγοντας συνειδητά τον περιορισμό σε συγκεκριμένο είδος. Στη διάρκεια της βραδιάς ακούστηκαν κομμάτια του Μίμη Πλέσσα, του Σταμάτη Κραουνάκη και του Θέμη Καραμουρατίδη. Αλλά και επιλογές από το ρεπερτόριο του Λευτέρη Κιντάτου, της Βίκυς Γεροθόδωρου, του Goran Bregovic και του Νίκου Καρβέλα. Οι μεταβάσεις από το έντεχνο σε πιο λαϊκά ή ποπ στοιχεία γίνονταν με ομαλότητα. Αποδεικνύοντας την ικανότητά της να προσεγγίζει διαφορετικές μουσικές γλώσσες χωρίς να χάνει τη δική της ταυτότητα.

Ιδιαίτερα σημαντική θέση στο πρόγραμμα είχαν τα δικά της τραγούδια. Το «Μείναμε μόνοι», σε μουσική του Παντελή Θαλασσινού και στίχους της Ευγενίας Ασλανίδη. Καθώς και το «Συνέβη η ζωή» του Νίκου Μερτζάνου, ανέδειξαν μια πιο προσωπική, άμεση πλευρά της. Μέσα από τις επιλογές αυτές φάνηκε η σχέση της με το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι και η διάθεσή της να το εξελίξει μέσα από νέες συνεργασίες.

Η μουσική σκηνή «Ράδιο» προσέφερε τις ιδανικές συνθήκες για ένα Live βασισμένο στον άμεσο ήχο και στην καθαρή παρουσία. Ο μικρός, φιλόξενος χώρος, χωρίς περιττές παρεμβάσεις, επέτρεψε στην ατμόσφαιρα να παραμείνει ζεστή και προσιτή, ενώ η καλή ακουστική φρόντισε ώστε κάθε λεπτομέρεια να φτάσει στο κοινό με απόλυτη καθαρότητα.