Εκείνος και Εκείνος | Κριτική Παράστασης

Εν μέσω της δικτατορίας, ο Κώστας Μουρσελάς, υπογράφει την τηλεοπτική σειρά μεταφορά μονόπρακτων σκηνών που έμελλε να μην διασωθεί από λάθος στο αρχείο της ΕΡΤ και επανέρχεται με νέα επεισόδια το 1988. Από το καλοκαίρι, ο Αλέξανδρος Ρήγας υπογράφει την σκηνοθεσία της μεταφοράς του κειμένου στο θέατρο και που πλέον μετά από μια μεγάλη περιοδεία παρουσιάζεται στο θέατρο Αργώ. Ο λόγος για την παράσταση Εκείνος και Εκείνος.

Ο Λουκάς και ο Σόλων, οι εμβληματικοί χαρακτήρες του Μουρσελά, δεν έχουν στέγη, περιφέρονται επί της ελληνικής γης και σχολιάζουν, κρίνουν και φιλοσοφούν για ότι βιώνουν οι ίδιοι και οι γύρω τους. Ηθικά αδιέξοδα που μέσα από τις συζητήσεις τους βρίσκουν λύσεις ή και όχι, ατάκες που είναι το απαύγασμα μιας ολόκληρης λογικής και εμπειρίας συνθέτουν το απόλυτο πλαίσιο κριτικής και άμεσης σάτιρας εδώ και δεκαετίες σε όποια μορφή και αν ο θεατής έρχεται σε συνάντηση με το κείμενο.

Η σκηνοθεσία του Ρήγα για την παράσταση Εκείνος και Εκείνος, είναι ένα τυπικό ανέβασμα μιας παράστασης που υπηρετεί το κείμενο, χωρίς να προκαλεί το κοινό και εύκολα να του παρέχει ότι χρειάζεται για να νιώσει άνετα και ασφαλής ότι ακόμα και αν χάσει κάποια ατάκα, δεν θα δυσκολευτεί να πιάσει το νήμα από εκεί που τα άφησε. Έχει κάποιες αρρυθμίες και δημιουργείται μια κοιλιά κάποια στιγμή σε σχέση με τον ρυθμό αλλά ίσως αυτό που κλωτσάει περισσότερο είναι οι προσθήκες στο κείμενο που σκοπό έχουν να ”φρεσκάρουν” την εμπειρία του θεατή. Κάποιες έχουν κολλήσει ιδανικά ενώ κάποιες μοιάζουν παράταιρες. Η τελική εντύπωση της σκηνοθεσίας του Ρήγα για την παράσταση Εκείνος και Εκείνος, είναι όπως θες να αναπαλαιώσεις κάτι που πιστεύεις ότι μπορείς να το κάνεις να φαίνεται ως καινούργιο αλλά καταλήγει η ποιότητα του κλασσικού να μπορεί να κρυφτεί από ότι νέο του προσθέτεις.

Όμως ο πραγματικός λόγος που κάποιος θα δει την συγκεκριμένη παράσταση, είναι άλλος. Σίγουρα η παράσταση Εκείνος και Εκείνος είναι από μόνη της εμβληματική ως κείμενο αλλά η παρουσία του Γιώργου Κωνσταντίνου, εύκολα βγάζει εκτός συναγωνισμού οποιαδήποτε άλλη σκέψη για το ποιος είναι ο λόγος που θα παρακινηθεί κάποιος για να δει την παράσταση. Η ακούραστη και συνεπής παρουσία του ηθοποιού στο θεατρικό σανίδι, παρά τα ενενήντα του χρόνια, είναι η αφορμή για να βρεθεί κάποιος στις θέσεις της πλατείας και να δουν από κοντά πως κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού και πως τα εκφραστικά του μέσα και η ετοιμότητα του συγκινούν κάθε φορά που βρίσκουν το στόχο τους. Το να δει κανείς τον Γιώργο Κωνσταντίνου στο θέατρο, είναι μια εμπειρία ζωής που δύσκολα μπορείς να αγνοήσεις.

Φυσικά, στη παράσταση Εκείνος και Εκείνος, υπάρχουν ακόμα ο Λεωνίδας Κακούρης, Δημήτρης Σταρόβας και Σοφία Μανωλάκου. Ειδικά, ο Λεωνίδας Κακούρας, που είναι το ήμισυ του πρωταγωνιστικού διδύμου, παρόλο που είναι πεπειραμένος ηθοποιός και ξέρει να χειρίζεται την σκηνή, εδώ σε αυτό το έργο διαρκώς ”σκοντάφτει” και μένει μετέωρος. Έχει καλές στιγμές αλλά μοιάζει κάτι να τον κρατάει πίσω, σε μια θέση άμυνας που δεν τον αφήνει να ”απλωθεί” στη σκηνή.

Η παράσταση Εκείνος και Εκείνος συμπληρώνει όλα τα κουτάκια ενός θεατρόφιλου κοινού που αρέσκεται σε κλασσική συνταγή, χωρίς μεγάλες προκλήσεις. Μαθημένο να γελάει με αστεία και αναφορές που ήδη τις έχει ξανά ακούσει αλλά που είναι διατεθειμένο να κάνει λες και τα ακούει πρώτη φορά.

Σε μια παραγωγή της θεατρικής εταιρίας Non Grata Productions, για εισιτήρια εδώ.