Release 2026: Το κύκνειο άσμα της Πλατείας Νερού
Το Release 2026 κλείνει δύο κύκλους. Την πρώτη δεκαετία ως ορόσημο εγχώριων φεστιβαλικών δρωμένων και τον κύκλο αναμνήσεων που δημιούργησε στην Πλατεία Νερού στο Φάληρο. Ένα μέρος που έγινε συνώνυμο με αξέχαστες μέταλ, ροκ και πανκ βραδιές, γεμάτες συναίσθημα και ενθουσιασμό.
Η αυλαία έπεσε οριστικά στο ιστορικό αυτό μέρος στις 25 Ιουλίου με μια μεγάλη αποχαιρετιστήρια metal γιορτή. Μια βραδιά που συγκέντρωσε τρία από τα μεγαλύτερα και εμπορικότερα ονόματα της ευρύτερης heavy, symphonic και power metal σκηνής.
Η πρώτη μπάντα που ανέβηκε στη σκηνή, τηρώντας σχολαστικά το πρόγραμμα, ήταν οι symphonic metallers Epica. Mάγεψαν το κοινό με την αιθέρια φωνή της Simone Simons και κλασικά κομμάτια, όπως το καθηλωτικό Cry for the Moon, πλαισιωμένα από τραγούδια από τον τελευταίο τους δίσκο, Aspiral (2025). Μικρό αλλά απολαυστικό setlist από τους πάντα κεφάτους και επικοινωνιακούς Epica (highlight ο Coen Janssen που κατέβηκε από τη σκηνή και έπαιξε ανάμεσα στο κοινό). Ελπίζουμε να τους δούμε σύντομα ως headliners, όπως τους αξίζει.
Σχολαστικοί ήταν και οι ιδιαίτερα αγαπημένοι στο ελληνικό κοινό Savatage. Mε ένα πλούσιο setlist που κάλυψε τη μεγάλη δισκογραφική τους πορεία, η οποία –προς το παρόν– σταμάτησε στο Poets and Madmen. Η επιστροφή τους στα συναυλιακά δρώμενα επανέφερε τα αγαπημένα Hall Of The Mountain King και Gutter Ballet, καθώς και την υπέροχη, heavy μπαλάντα Believe, με αποσπάσματα του Jon Oliva να προβάλλονται στο video wall. Για κάποιους η εμφάνιση των Savatage ήταν μια στιγμή απόλυτης νοσταλγίας. Για λιγότερους μια εισαγωγή στη σπουδαία κληρονομιά που φέρει το όνομά τους. Σε κάθε περίπτωση, αποτέλεσαν το απόλυτο highlight της βραδιάς, που ένωσε γενιές ακροατών και γεφύρωσε το ηλικιακό χάσμα.
Η συνέχεια αυτής της αξέχαστης βραδιάς ανήκε στους απόλυτους, όσο και διχαστικούς για μερικούς, Sabaton
Μια μπάντα που όχι μόνο κατέκτησε επάξια τη θέση της, αλλά παραδίδει στο κοινό μια ολοκληρωμένη πρόταση ψυχαγωγίας. Συνδυάζοντας τη μουσική με τη θεατρικότητα, τα pyro, τα πυροτεχνήματα και τις εκρήξεις.
Παρά τον πολεμοχαρή χαρακτήρα των σκηνικών και των οπτικών στοιχείων στις οθόνες, τα οποία συνδέονται με τα μουσικά μοτίβα, είδαμε μια μπάντα που ανέβηκε στη σκηνή με κέφι και όρεξη, αστειεύτηκε (τόσο μεταξύ τους όσο και με το κοινό) και συνέβαλε στη δημιουργία της ανεβασμένης διάθεσης που κυριάρχησε στην Πλατεία Νερού.
Οι Sabaton υποστηρίζουν και υπερασπίζονται επάξια τη θέση τους, ενώ τα τραγούδια τους μετατρέπονται σε άμεσα προσβάσιμα μαθήματα ιστορίας (και όχι απολογισμού) για μεγάλη μερίδα του κοινού. Highlight η εκτέλεση του αφιερωμένου anthem Coat of Arms.
