The Drama | Movie Review

Η ρομαντική κωμωδία δεν είναι πάντα αυτό που νομίζουμε και ευτυχώς. Μπορεί να γέρνει προς το δράμα, να φλερτάρει με το μαύρο χιούμορ και να βουτά σε πιο άβολα νερά. Το The Drama (⭐⭐⭐½), που κάνει σήμερα πρεμιέρα, θέλει ξεκάθαρα να ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Και σε μεγάλο βαθμό τα καταφέρνει.

Η Emma και ο Charlie ετοιμάζονται να παντρευτούν σε λιγότερο από μία εβδομάδα. Σε μια τελευταία δοκιμή catering, μια “αθώα” πρόκληση οδηγεί την Emma σε μια εξομολόγηση: το χειρότερο πράγμα που έχει κάνει ποτέ. Από εκεί και πέρα, τίποτα δεν μένει ίδιο. Η αποκάλυψη λειτουργεί σαν ντόμινο, διαλύει ισορροπίες και απειλεί τον γάμο εκ βάθρων. Το δράμα δεν αργεί να ξεγυμνώσει τους πάντες.

Ο Kristoffer Borgli, μετά το Dream Scenario (2023), επιστρέφει με την ίδια διάθεση να τραβήξει μια ιδέα στα άκρα, ίσως και παραπάνω απ’ όσο χρειάζεται. Στήνει ένα γνώριμο, σχεδόν ρομαντικό πλαίσιο για να το αναποδογυρίσει απότομα, περνώντας σε κάτι πιο ψυχολογικό και φορτισμένο. Το ενδιαφέρον του δεν είναι το ίδιο το γεγονός, αλλά η αντίδραση σε αυτό. Η ηθική ανωτερότητα γίνεται όπλο, η κρίση μετατρέπεται σε επίθεση και οι «σωστοί» αποδεικνύονται συχνά πιο ακραίοι από αυτό που καταδικάζουν. Η ταινία έχει άποψη και τη φωνάζει.

Μόνο που αυτή η επιμονή καταλήγει να λειτουργεί και εις βάρος της. Ο Borgli επαναλαμβάνει τη βασική του ιδέα με τέτοια ένταση που σε σημεία μοιάζει να εγκλωβίζεται σε αυτή. Οι χαρακτήρες δεν ξεφεύγουν πάντα από τον ρόλο τους ως φορείς θέσης, με αποτέλεσμα το συναισθηματικό βάρος να μένει ένα βήμα πίσω από τη θεωρία. Εκεί που θα έπρεπε να πονάει, απλώς… επισημαίνει.

Η Zendaya και ο Robert Pattinson έχουν εμφανή χημεία και κρατούν το φιλμ όρθιο όταν αυτό απειλεί να γίνει υπερβολικά εγκεφαλικό. Οι ερμηνείες τους είναι ελεγχόμενες και ακριβείς. Ωστόσο, η Alana Haim είναι αυτή που τελικά δίνει παλμό. Κλέβει σκηνές χωρίς προσπάθεια και λειτουργεί ως ο πραγματικός άξονας της ταινίας.

Το The Drama έχει ρυθμό, ένταση και μοντάζ που διαρκώς υπονομεύει τη βεβαιότητα του θεατή. Σε κρατά σε εγρήγορση, αλλά δεν σε ανταμείβει πάντα στον ίδιο βαθμό. Η κορύφωση αφήνει μια ελαφριά αίσθηση ανεκπλήρωτου, σαν η ταινία να υπόσχεται περισσότερα απ’ όσα τελικά παραδίδει. Παρ’ όλα αυτά, παραμένει αιχμηρή, προκλητική και σαφώς πιο ενδιαφέρουσα από τον μέσο όρο. Όχι απόλυτα ισορροπημένη, αλλά σίγουρα αρκετά τολμηρή για να αξίζει τη συζήτηση.

Το The Drama δεν είναι η ταινία που θα σε κάνει να συμφωνήσεις. Είναι η ταινία που θα σε εκθέσει για το πώς διαφωνείς. Και αυτό, τελικά, είναι το πιο άβολο και ειλικρινές της στοίχημα.

Βασιλακόπουλος Χρήστος