In The Grey | Movie Review

Σε μια χρονική συγκυρία όπου το ένα θερινό σινεμά ανοίγει μετά το άλλο και οι επιλογές για το κοινό πληθαίνουν, είτε πρόκειται για μια κλασική σκοτεινή αίθουσα είτε για μια βραδιά κάτω από τα αστέρια, ακόμη περισσότερες ταινίες έρχονται να προστεθούν στο πρόγραμμα για όλα τα γούστα. Δύο χρόνια μετά την τελευταία του κινηματογραφική δουλειά, ο Guy Ritchie επιστρέφει με το ολοκαίνουργιο In The Grey (⭐⭐⭐).

Ένας δισεκατομμυριούχος καλείται να εξοφλήσει ένα χρέος του, όμως αρνείται πεισματικά, χρησιμοποιώντας κάθε διαθέσιμο μέσο για να αποφύγει τις συνέπειες. Την ίδια στιγμή, μια ειδική ομάδα που δρα μεθοδικά και παρασκηνιακά αναλαμβάνει να εισπράξει το ποσό για λογαριασμό της εταιρείας που τη χρηματοδοτεί. Κάθε σχέδιο, όμως, έχει τις αδυναμίες του και κάθε αποστολή τις ανατροπές που μπορούν να τα τινάξουν όλα στον αέρα.

Ο Guy Ritchie παραμένει ένας από τους ελάχιστους σύγχρονους δημιουργούς που παράγουν ασταμάτητα, έχοντας διαμορφώσει πλέον ένα απόλυτα αναγνωρίσιμο κινηματογραφικό ύφος. Το In The Grey δεν επιχειρεί να ξεφύγει από τη γνώριμη συνταγή του· αντίθετα, την αγκαλιάζει πλήρως. Ο σκηνοθέτης γνωρίζει πολύ καλά πώς να κλιμακώνει την ένταση, μετατρέποντας ακόμη και γνώριμες αφηγηματικές φόρμες σε καλοκουρδισμένη ψυχαγωγία. Μπορεί το σενάριο να αδυνατεί να ξεφύγει από την επανάληψη και τις ευκολίες, όμως η ενέργεια των σκηνών δράσης και ο ρυθμός της αφήγησης καταφέρνουν συχνά να καλύψουν τα κενά.

Σε αυτή την ταινία, ο σκηνοθέτης φέρνει κοντά δύο στενούς συνεργάτες από προηγούμενες δουλειές του. Οι Jake Gyllenhaal και Henry Cavill συνθέτουν ένα πρωταγωνιστικό δίδυμο που τραβά αμέσως την προσοχή, όχι μόνο λόγω της παρουσίας τους αλλά και χάρη στη χημεία που αναπτύσσουν από τα πρώτα λεπτά. Οι μεταξύ τους ατάκες, τα βλέμματα και η ανεπιτήδευτη αίσθηση συντροφικότητας είναι τελικά εκείνα που κρατούν την ταινία όρθια στις πιο αδύναμες στιγμές της. Ανάμεσα στη δυναμική αυτού του αντρικού διδύμου παρεμβάλλεται η Eiza González, η οποία αναλαμβάνει τον βασικό γυναικείο ρόλο και καταφέρνει με άνεση να κλέψει τις εντυπώσεις για όλους τους σωστούς λόγους.

Τελικά, το In The Grey δεν έρχεται για να επαναπροσδιορίσει το είδος ούτε να προσφέρει κάτι πραγματικά καινούργιο στη φιλμογραφία του Guy Ritchie. Είναι όμως μια ταινία που γνωρίζει ακριβώς τι θέλει να είναι: γρήγορη, στιλάτη, γεμάτη ένταση και πρόσωπα που κουβαλούν από μόνα τους το απαραίτητο κινηματογραφικό εκτόπισμα. Παρά τις σεναριακές ευκολίες και τις στιγμές που μοιάζει να ανακυκλώνει γνώριμες ιδέες, καταφέρνει να παραμένει απολαυστική εκεί που μετρά περισσότερο, στον ρυθμό, στη χημεία των πρωταγωνιστών και στην ικανότητα του σκηνοθέτη να μετατρέπει το γνώριμο σε αποτελεσματικό mainstream θέαμα.

Ίσως το In The Grey να μην είναι από τις ταινίες που θα θυμάσαι για χρόνια, αλλά είναι σίγουρα από εκείνες που ξέρουν ακριβώς πώς να σου κρατήσουν συντροφιά για δύο ώρες μέσα στο καλοκαίρι.

Βασιλακόπουλος Χρήστος