Κέλλυ Βουδούρη | Η μουσική είναι γιατρικό, σύνδεση, δύναμη

Σε μια εποχή που η ανάγκη για σύνδεση και συλλογικότητα γίνεται πιο έντονη από ποτέ, η Κέλλυ Βουδούρη, ο Θάνος Ματζίλης και η Μαριλίζα Λούντζη ενώνουν τις φωνές τους στη σκηνή του Σταυρού του Νότου Club, την Τετάρτη 22 Οκτωβρίου, στη μουσική παράσταση με τίτλο «Βάλτε όλοι σκοπό να αλλάξει ο καιρός». Μια βραδιά γεμάτη συναίσθημα, δύναμη και ελπίδα, όπου η μουσική γίνεται αντίδοτο στη μοναχικότητα και γέφυρα επικοινωνίας. Με αφορμή το live, η Κέλλυ Βουδούρη μιλά για τη διαδρομή της στη μουσική, τις συνεργασίες που τη διαμόρφωσαν, τη θεραπευτική δύναμη του τραγουδιού και τα όνειρά της για το μέλλον.

Καθ’ όλη τη διαδρομή σου, από τα πρώτα σου βήματα μέχρι τις συνεργασίες με καταξιωμένους καλλιτέχνες, ποιες εμπειρίες ή στιγμές θεωρείς ότι σε καθόρισαν περισσότερο ως καλλιτέχνιδα και πώς σού έμαθαν πράγματα για τον εαυτό σου; Υπήρξαν αποφάσεις ή δυσκολίες που σε βοήθησαν να εξελιχθείς

Πάντα θα ξεχωρίζω τη συνεργασία μου με τον Κώστα Μακεδόνα. Ήταν μια εμπειρία φανταστική. Κάναμε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα εκείνο το καλοκαίρι, είδαμε μέρη και  τραγουδήσαμε μπροστά σε τόσο κόσμο. Πραγματικά, σπουδαίο. Δίπλα του έμαθα να είμαι ελεύθερη όταν τραγουδάω, να μη σκέφτομαι,  αλλά να αφήνω το συναίσθημα της συναυλίας να με παρασύρει. Σε ό,τι αφορά τις δυσκολίες, τις αντιμετωπίζω πάντα σαν ευκαιρίες για εξέλιξη. Είμαι φύση και θέση θετικός άνθρωπος, οπότε ότι έχει βρεθεί στο δρόμο μου, το έχω αποδεχτεί ως κάτι καλό και χρήσιμο.

Στο «Ένα ακόμα σ’ αγαπώ», η αγάπη φαίνεται σαν να ξαναβρίσκεται μετά από δυσκολίες. Πιστεύεις ότι η μουσική έχει θεραπευτική δύναμη για συναισθηματικές καταστάσεις;

Αποδεδειγμένα η μουσική είναι γιατρικό. Στον πόνο, στην απογοήτευση, ακόμη και στη μοναξιά.  Είναι συντροφιά. Η αγάπη κάνει κύκλους. Σαφώς και θα την ξαναβρεί  κάποιος, αρκεί να την αναζητήσει με επιμονή.

Αγαπημένη μας ερώτηση, τραγούδι που θα σκότωνες για να ερμηνεύσεις και τραγούδι που θα σκότωνες για να μην ερμηνεύσεις;

Θα έκανα τα πάντα για να έχω τραγουδήσει έστω και ένα τραγούδι του Χατζιδάκι.  Έχω μεγάλη αδυναμία στο έργο του. Όσο για το τι δεν θα τραγουδούσα ποτέ, δεν είμαι σίγουρη πως έχω απάντηση. Μου αρέσουν οι πειραματισμοί στη μουσική, οπότε δεν αποκλείω τίποτα.

Η φράση του Ναζίμ Χικμέτ χαρακτηρίζει τη συναυλία σας στον Σταυρό του Νότου την Τετάρτη 22 Οκτωβρίου, όπου εσύ, ο Θάνος Ματζίλης και η Μαριλίζα Λούντζη ενώνετε τις φωνές σας, στέλνοντας ένα μήνυμα ενάντια στη μοναχικότητα και την εσωστρέφεια των καιρών. Πώς βιώνεις αυτή τη σύνδεση με το κοινό και τη συλλογική ενέργεια που δημιουργείται πάνω στη σκηνή;

Είναι μοναδικά συγκινητική η ενέργεια που γεννιέται μεταξύ του κοινού και των τραγουδιστών και μουσικών που βρίσκονται πάνω στη σκηνή. Ακόμη και αν ακούγεται κλισέ, είναι μια ειλικρινής ανταλλαγή συναισθήματος. Η οποία με σιγουριά σας λέω πως δεν τελειώνει με την ολοκλήρωση της συναυλίας. Την κουβαλάω μαζί μου για μέρες μετά.

Αν έπρεπε να προωθήσεις το επερχόμενο live με έναν παράδοξο τρόπο, τι θα επέλεγες;

Μου αρέσει αυτή η ιδέα! Θα έκανα ίσως ένα medley από όλα τα τραγούδια που θα ακουστούν, με έναν τρόπο λίγο κρυφό,  και θα προέτρεπα τον κόσμο να μαντέψει!

Η μουσική σου πορεία έχει περάσει από διάφορα μονοπάτια και κάθε τραγούδι φαίνεται να έχει τη δική του ιστορία. Πώς έχει αλλάξει η σχέση σου με τη μουσική από την αρχή της καριέρας σου μέχρι σήμερα, και ποιο πιστεύεις ότι είναι το επόμενο βήμα για σένα, καλλιτεχνικά ή προσωπικά;

Ξεκινώντας την πορεία μου στη μουσική,  έδωσα μεγάλη έμφαση στις ζωντανές εμφανίσεις. Πολύ αργότερα ήρθε η δημιουργία τραγουδιών στο στούντιο και η κυκλοφορία τους, και αυτή η διαδικασία με έχει βάλει σε έναν κόσμο πιο μαγικό από όσο πίστευα. Αυτό ονειρεύομαι κυρίως από εδώ και στο εξής. Όμορφα τραγούδια και συναυλίες!