Στην Οδό Φρυνίχου | Είδαμε & Σχολιάζουμε
Στην Οδό Φρυνίχου Σκέψου ένα θέατρο άδειο. Σκοτεινό. Κενό που το μόνο που κουβαλάει είναι οι αναμνήσεις, ο απόηχος όσων έχουν περάσει και έχουν αφήσει κάτι από την ψυχή τους. Σε αυτό τώρα πρόσθεσε τους προβολείς που ανάβουν. Ένα μικρόφωνο στο κέντρο της σκηνής και δυο καρέκλες δεξιά και αριστερά. Σιγά σιγά μουρμουρητά. Βήματα. Σόλες…