Έντα | Κριτική Παράστασης

Η «Έντα» των Αντώνη Τσιοτσιόπουλου και Γιώργου Παλούμπη στο Θέατρο Τζένη Καρέζη στήνει έναν κόσμο που μοιάζει ανησυχητικά γνώριμος, παρόλο που η δράση μεταφέρεται στο 2032. Η πλοκή ξετυλίγεται στην Ελλάδα, η οποία έχει κάνει πολιτική «στροφή τιμιότητας», αλλά βρίσκεται ξανά στα όρια της κατάρρευσης. Οι γνωστές εκκρεμότητες της χώρας είναι εδώ. Εξουσία, φιλοδοξία, κληρονομιά, παρασκήνιο. Οι δημιουργοί δανείζονται από τον Ίψεν τον χαρακτήρα μιας γυναίκας εγκλωβισμένης στις προσδοκίες των άλλων και την τοποθετούν στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό.

Η Έντα του έργου, κόρη του ετοιμοθάνατου πολιτικού Γεράσιμου Βαρδαβά, διεκδικεί από τον άντρα της την ηγεσία του κόμματος και βρίσκεται υπό τριπλή πίεση. Οικογενειακή, συζυγική, κοινωνική. Η γραφή αξιοποιεί αυτό το τρίπτυχο όχι με υπερβολές, αλλά με ψυχρή ακρίβεια. Το σπίτι του Βαρδαβά γίνεται ένας μικρός θάλαμος αμοραλισμού. Εκεί κάθε χαρακτήρας διεκδικεί κάτι, αφήνοντας τελικά την ίδια την Έντα να λειτουργεί με ρόλους που δεν διάλεξε ποτέ.

Το κείμενο έχει χιουμοριστικά στοιχεία, αιχμηρή ειρωνεία, αλλά και καυστική παρατήρηση.

Οι δημιουργοί ξέρουν ότι η πολιτική μας κουλτούρα γεννά από μόνη της κωμικοτραγικές καταστάσεις. Έτσι, οι σκηνές μεταξύ της Έντα και του συζύγου της κατά την προεκλογική περίοδο, λειτουργούν ως αιχμηρό σχόλιο για τη διάλυση των ορίων ανάμεσα στη δημόσια εικόνα και στην ιδιωτική ζωή. Παράλληλα, το σκάνδαλο που ξεσπά γίνεται ο καταλύτης που αποκαλύπτει το πώς μια χώρα μπορεί να μετακινηθεί άρδην από την ελπίδα στην εφιάλτη.

Η σκηνοθεσία του Παλούμπη στηρίζεται στη λιτότητα που υπηρετεί την ένταση. Οι συγκρούσεις δεν προκαλούνται απλώς, αναδύονται. Η πρωταγωνίστρια δεν παρουσιάζεται ως τραγική ηρωίδα, αλλά ως ένας άνθρωπος που έχει εξαντληθεί από τη διαρκή προσπάθεια να χωρέσει στα σχήματα που της επιβάλλονται. Αυτό δίνει βάρος στην κεντρική ερώτηση. Πόση αυτοθυσία χρειάζεται, όταν το όραμα δεν ήταν ποτέ δικό σου;

Η παράσταση πετυχαίνει να γίνει ένα σύγχρονο πολιτικό-ψυχολογικό δράμα. Όχι επειδή μιλά για το μέλλον, αλλά επειδή καταγράφει με ακρίβεια το παρόν. Είναι ένα έργο που δεν χαρίζεται ούτε στα πρόσωπα ούτε στις ιδέες. Θέτει με καθαρότητα ζητήματα δημοκρατίας, αλήθειας και προσωπικής ηθικής. Αν αυτή είναι η κατεύθυνση της νέας ελληνικής δραματουργίας, τότε αξίζει να τη δούμε να προχωρά.

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/enta/

Χριστίνα Χανιώτου (@dreama_project)