Birthland: Τα καλά κορίτσια δεν μιλάνε γι’ αυτά

Πριν λίγες ημέρες παρακολούθησα την παράσταση Birthland: Τα καλά κορίτσια δεν μιλάνε γι’ αυτά της Mina Petrić. Με τη σκηνοθετική υπογραφή της Ελένης Αποστολοπούλου και τις δυναμικές ερμηνείες της Βένιας Σταματιάδη και της Ελένης Χαλαστάνη.

Με αφετηρία το πρόγραμμα Creative Europe κ ύστερα το Φεστιβάλ Σαμοθράκης το 2024, στο οποίο διαμορφώθηκε το BIRTHLAND ως work in progress project τριών καλλιτεχνικών οργανισμών: της Collectif Strates από τη Γαλλία, του Πεδίου Τέχνης από την Ελλάδα και της Artfrakcija από τη Σερβία, φτάνουμε στη φετινή χρονιά, όπου από τις 7 έως και τις 30 Μαΐου έχουμε τη δυνατότητα να παρακολουθήσουμε την εν λόγω παράσταση στο Θέατρο ΠΛΥΦΑ.

Το έργο πραγματεύεται τη θέση της γυναίκας καλλιτέχνιδας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Eστιάζοντας στις εργασιακές διακρίσεις και τα κοινωνικά ταμπού που την περιβάλλουν. Όπως επίσης την κοινωνική πίεση για το ζήτημα της μητρότητα σύμφωνα με τα κοινωνικά στερεότυπα.

Σύμφωνα με την ομάδα, η παράσταση Birthland: Τα καλά κορίτσια δεν μιλάνε γι’ αυτά μιλάει για τις γυναίκες που δυσκολεύονται να αποφασίσουν αν θέλουν ή δεν θέλουν να κάνουν παιδί

Για άλλες, που το μετάνιωσαν και δεν τολμούν να το πουν ούτε στον καθρέφτη τους. Για το χρόνο που κυλάει και τα βάζει μαζί σου. Γι’ αυτό το μεγάλο ΤΩΡΑ Η’ ΠΟΤΕ που βαραίνει εμάς τις γυναίκες γύρω στα 35- 40. Γιατί, μπορεί πλέον πολλές από μας διαλέγουμε μια γραμμή φυγής πέραν των κοινωνικών επιταγών, αλλά κουβαλάμε ταυτόχρονα ένα άγχος.

Τόσο για τη δουλειά όσο και για αν θα κάνουμε οικογένεια, τι μορφή θα έχει αυτή η οικογένεια. Και μπαίνουμε συνέχεια σε διλήμματα. Νομίζω πως αυτό το άγχος το έχει όλη η γενιά μας και θέλαμε να γράψουμε ένα έργο γι’ αυτό: για την αγωνία του να παραμείνουμε ενεργές εργασιακά σε συνδυασμό με το δίλημμα του να γίνουμε μητέρες. Και για το αν μπορεί ένα παιδί μπορεί να μεγαλώσει χαρούμενα μέσα σ’ αυτό το χάος.

Ακολουθώντας κυκλικό σχήμα η παράσταση έχει ως αφετηρία ένα σημαντικό γεγονός το οποίο αποκαλύπτεται ολοκληρωτικά στο τέλος υπογραμμίζοντας έτσι τη ματαιότητα όλων των κοινωνικών προσταγών έναντι της ίδιας της ζωής. Η ηθοποιός στον ρόλο της ηθοποιού αναλαμβάνει να μοιραστεί τις ανησυχίες της αναφορικά με την καριέρα και τη μητρότητα τόσο ως γυναίκα όσο και ως καλλιτέχνιδα. Η δεύτερη αφηγήτρια συνδέει με τον δικό της τρόπο τα κομμάτια τής ιστορίας συμβάλλοντας στην αφήγηση δραστικά.

Αν και το θέμα της παράστασης με αφορά άμεσα, καθώς πρόκειται για ένα ζήτημα που με απασχολεί έντονα, δεν μπορώ να πω πως συνδέθηκα στον βαθμό που περίμενα. Ίσως, η εστίαση στην καριέρα τής ηθοποιού να με αποπροσανατόλισε. Παρ’ όλα αυτά η φεμινιστική διάσταση, όπως ήταν αναμενόμενο, δε με άφησε ασυγκίνητη. Η παράσταση, ομολογουμένως, αναδεικνύει το δίλημμα που αντιμετωπίζουμε οι γυναίκες ανάμεσα στη μητρότητα και την επαγγελματική καριέρα. Η αμφισβήτηση των κοινωνικών στερεοτύπων και η στηλίτευση των έμφυλων διακρίσεων καθόρισαν συνολικά την εμπειρία, δημιουργώντας θετική αίσθηση συνολικά.

Έλλη Μουτσιοπούλου

https://www.ticketservices.gr/event/plyfa-birth-land/?lang=el