Ο άνεμος που σαρώνει

Ο άνεμος που σαρώνει – Selva Almada

Το βιβλίο Ο άνεμος που σαρώνει, της Selva Almada, εξιστορεί την ιστορία ενός ταξιδιώτη στην Αργεντινή. Ενός ανθρώπου που αναζητά να διδάξει το Ευαγγέλιο στον τοπικό πληθυσμό. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του, ο αιδεσιμότατος Πίρσον, συναντάει διάφορους ανθρώπους, ενώ ανακαλύπτει επίσης το παρελθόν και τα μυστικά τους. Στο ταξίδι τον συντροφεύει η έφηβη κόρη…

Read More
Η θεωρία της σκαλωσιάς

Η θεωρία της σκαλωσιάς – Harold Koplewicz

Το βιβλίο του Harold Koplewicz με τίτλο Η θεωρία της σκαλωσιάς, αποτελεί εξαιρετική πηγή πληροφοριών και συμβουλών για γονείς και εκπαιδευτικούς που επιθυμούν να μεγαλώσουν παιδιά με αυτοπεποίθηση. Το βιβλίο επικεντρώνεται στη σημασία της δημιουργίας ενός πλαισίου που θα υποστηρίζει τα παιδιά να αναπτύξουν τις δεξιότητες και την αυτοπεποίθησή τους, παράλληλα με τη διατήρηση ενός…

Read More
Φρανκενστάιν

Φρανκενστάιν – Σέλλεϋ Μαίρη

Το βιβλίο Φρανκενστάιν το είχα δανειστεί από την βιβλιοθήκη του φροντιστηρίου των αγγλικών όταν ήμουν μικρή. Νομίζω ότι ήταν διασκευή, τώρα που το σκέφτομαι, γιατί παραήταν μικρό. Ένιγουεϊ (όπως έμαθα να λέω στο εν λόγω φροντιστήριο), είπα να το διαβάσω και τώρα που είμαι λίγο λιγότερο μικρή από τότε. Θεωρώ ότι η ιστορία του Φρανκενστάιν…

Read More
Kuessipan

Kuessipan – Naomi Fontaine

Η Naomi Fontaine, γεννημένη το 1987, με καταγωγή από το Uashat, την προστατευόμενη περιοχή των Ιννού του Καναδά, θεωρείται μια από τις σημαντικότερες γαλλόφωνες συγγραφείς των Πρώτων Εθνών. Το πρώτο της βιβλίο, με τίτλο Kuessipan, βρέθηκε στα χέρια μου και αναζητώ τις κατάλληλες λέξεις ώστε να εκφράσω με σαφήνεια όλα όσα το κάνουν μοναδικό και…

Read More
Μια τέχνη που ζει από το θάνατο και άλλες φανταστικές ιστορίες

Μια τέχνη που ζει από το θάνατο & άλλες φανταστικές ιστορίες

Μια τέχνη που ζει από το θάνατο και άλλες φανταστικές ιστορίες – Benito Pérez Galdós  Φανταστείτε ότι είστε ένα πούπουλο που αιωρείται πάνω από τον κόσμο και αγναντεύετε αυτή που περνάει, αυτή που περνάει που λέει και ο Φοίβος. Όχι, φανταστείτε ότι είστε μεγάλη φίρμα στον παράδεισο, αλλά κι εκεί σας βάζουν να δουλέψετε. Ή,…

Read More
Το φοβερό βιβλίο

Το φοβερό βιβλίο – Jason Mott

Αντιλαμβάνομαι πολλές φορές ότι κάποια βιβλία, ενώ μπορεί να περιγράφουν τα ίδια ζητήματα ξανά και ξανά, έχουν τον δικό τους τρόπο να μεταφέρουν στον αναγνώστη συναισθήματα και σκέψεις. Έναν περίεργο βασικά τρόπο. Είναι σαν την καθηγήτρια των αρχαίων που είχα στο λύκειο. Μια χρονιά μαζί της και ένιωθα ότι τα αρχαία ήταν η δεύτερη γλώσσα…

Read More
Πιάσε το λαγό

Πιάσε το λαγό – Lana Bastašić

Κλείνεις τα μάτια και ζεις μια δεύτερη ζωή. Aυτή που κρύβεται στο υποσυνείδητό σου. Τα βλέπεις όλα με μια σκοτεινή επικάλυψη και με ένα αίσθημα αγωνίας. Σαν να ζεις σε ένα σκοτεινό λαγούμι, ψάχνοντας τον δρόμο προς το φως. Αυτό μου θύμισε η ιστορία της Σάρα, που αφηγείται ή μάλλον ανοίγει το μυαλό της, στο…

Read More
Σήμερα είναι Δευτέρα, μάλλον

Σήμερα είναι Δευτέρα, μάλλον – Binnie Kirshenbaum

Σήμερα είναι Δευτέρα, μάλλον Μαθαίνεις για κάποιο γνωστό σου πρόσωπο ότι πάσχει από κάποια σοβαρή ασθένεια. Σωματική, ψυχική, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι πρώτα θα δείξεις με την έκφραση του προσώπου σου ότι ταράχτηκες. Έπειτα θα φανερώσεις θλίψη και συμπόνια. Και μετά από λίγο θα συνεχίσεις αυτό που έκανες και πριν μάθεις τα νέα….

Read More
Οι Τρεις Κόρες της Εύας

Οι Τρεις Κόρες της Εύας – Elif Shafak

Πρώτη μου επαφή με τη συγγραφέα, Elif Shafak, κι είναι η αλήθεια πως δηλώνω γοητευμένη και αρκετά προβληματισμενη. Το βιβλίο, Οι Τρεις Κόρες της Εύας, κινείται ανάμεσα στο παρελθόν (δεκαετία του 80-2002), στα νεανικά χρόνια της μουσουλμάνας πρωταγωνιστριας και στο παρόν (2016), όπου έχει πλέον κάνει οικογένεια. Πρόκειται για ένα βιβλίο που μιλάει για την…

Read More
Κάποιος να σου κρατάει το χέρι

Κάποιος να σου κρατάει το χέρι – Carene Ponte

Κάποιος να σου κρατάει το χέρι Φέρνω στο στόμα μου την πρώτη κουταλιά από το γλυκό που άφησε πριν λίγο η σερβιτόρα μπροστά μου. Παλιά ντρεπόμουν να με δουν να κάθομαι μόνη μου για “καφέ” μη με πάρουν για τρελή. Μου αρέσει αυτή η ησυχία από το δικό μου τραπέζι. Σαν η κάμερα να εστιάζει…

Read More